Compensatieregeling transitievergoeding bij langdurende arbeidsongeschiktheid

De verplichte transitievergoeding bij ontslag van werknemers die 2 jaar of langer in dienst zijn geweest, heeft sinds de introductie van de Wet werk en zekerheid (Wwz) voor veel ergernis gezorgd onder werkgevers van langdurend arbeidsongeschikte werknemers. Bovenop de doorgaans flinke kosten voor de re-integratie, wordt de betaling van de transitievergoeding als zwaar en onrechtvaardig ervaren. Goed nieuws voor alle werkgevers die dit herkennen: er komt een compensatieregeling voor deze ‘dubbele’ last.

De introductie van de transitievergoeding in de Wwz, ook voor werknemers die worden ontslagen na 2 jaar ziekte, is voor veel werkgevers reden geweest om het dienstverband dan maar niet op te zeggen en ‘slapend’ te houden, mogelijk zelfs tot de pensioengerechtigde leeftijd. Een keuze die overigens bepaald niet zonder risico’s is aangezien de werkgever verantwoordelijk blijft voor de re-integratie van de werknemer én de werknemer aanspraak houdt op terugkeer in zijn eigen functie in geval van herstel. 

Om aan de klachten over de ‘dubbele’ belasting tegemoet te komen, is al onder het vorige kabinet een wetsvoorstel ingediend ter compensatie van werkgevers die bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid een transitievergoeding aan hun werknemers verschuldigd zijn. Dit voorstel is op 10 juli 2018 aangenomen.  

De voorwaarden van compensatieregelingen zijn:  

• De compensatie kan alleen worden aangevraagd voor betaalde transitievergoedingen bij ontslag op initiatief van de werkgever vanwege langdurende arbeidsongeschiktheid;  
• Voor de compensatie maakt de aard van het dienstverband (tijdelijk, onbepaalde tijd, oproep e.d.) geen verschil uit; 
  
• Ook maakt het geen verschil op welke wijze de arbeidsovereenkomst is geëindigd: door niet-verlenging, door opzegging of ontbinding, of door middel van een vaststellingsovereenkomst; 
  
• De compensatie is niet hoger dan het bedrag waarop de werknemer recht zou hebben op het moment van het eindigen van de loondoorbetalingsverplichting, maar als aan de werkgever een loonsanctie is opgelegd, telt deze periode niet mee voor de berekening van de compensatie.  
  

• De compensatie is bovendien niet hoger dan het bedrag gelijk aan het tijdens arbeidsongeschiktheid betaalde brutoloon; 
  
• De compensatie van de transitievergoeding wordt verhoogd met de eventueel door de werkgever op de transitievergoeding in mindering gebrachte transitie- of inzetbaarheidskosten.  
  

De compensatieregeling wordt met terugwerkende kracht tot 1 juli 2015, de datum van inwerkingtreding van het nieuwe ontslagrecht onder de Wwz, ingevoerd om geen ongelijkheid te laten ontstaan. Het duurt nog tot 1 april 2020 voordat de compensatie aangevraagd kan worden bij UWV. Voor werkgevers die een aanvraag overwegen is het belangrijk de hiervoor noodzakelijke documenten te bewaren: arbeidsovereenkomst, stukken met betrekking tot de beëindiging van de het dienstverband, de berekening van de transitievergoeding en het betalingsbewijs.  

De compensatiebetalingen komen ten laste van het Algemeen werkloosheidsfonds (Awf), waar een verhoging van de (uniforme) premie tegenover zal staan. Alle werkgevers gaan dus meebetalen aan de compensatieregeling.  

Meer reparaties van de Wwz zijn aangekondigd in het (nog in te dienen) wetsvoorstel Wet arbeidsmarkt in balans (WAB). Het kabinet is voornemers om de ketenregeling weer terug te brengen in de ‘oude’ staat: 3 tijdelijke arbeidsovereenkomsten in 3 jaar, voordat een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd ontstaat. Ook wordt de proeftijd verlengd naar 5 maanden en zal opbouw van de transitievergoeding vanaf dag 1 plaatsvinden, als de WAB werkelijkheid wordt. Meer over de WAB volgt zodra de details bekend zijn. 

Petra Kroon, arbeidsjuriste bij BabelFish Legal   

([email protected])